حتما این نیایش را بخوانید 

صحیفه سجادیه

نيايش پنجاه و سوم

 
دعاي آن حضرت است در اظهار خشوع و خضوع به درگاه خداوند

اي پروردگار من،گناهانم زبانم را بند آورده‏اند و از گفتار عاجزآمده‏ام و ياراي آنم نيست که عذري آورم

يا حجتي اقامه کنم.اسير بليه‏خويشتنم و در گرو اعمال خود.در وادي خطاي خود سرگردانم و ندانم‏به

 کجا مي‏روم،چونان مسافري از همه جا بريده و در راه مانده .

 خود را در جايگاه گنهکاران ذليل بر پاي داشته‏ام،در جايگاه‏شوربختاني که در برابرت گستاخي کرده‏اند و

وعده‏هاي عذابت را به‏چيزي نشمرده‏اند.منزهي تو،اي خداوند.به کدام جرأت با تو گستاخي‏کردم؟به دمدمه کدام فريب خود را در ورطه هلاکت افکندم؟

اي مولاي من،مي‏بيني که چسان لغزيده‏ام و به رو در افتاده‏ام،پس‏بر من رحمت آور و به حلم خود بر

جهل من و به احسان خود بربدکرداريم ببخشاي،که به گناه خود اقرار مي‏کنم و به خطاي

خودمعترفم.اين دست من و اين سر من که اکنون براي قصاص از نفس‏خود زاروار تسليم کرده‏ام.بار

 خدايا،بر پيري من و پايان يافتن روزگارمن و نزديک شدن اجل من و ناتواني و بيچارگي من رحم کن.

اي مولاي من،بر من رحمت آور آنگاه که نشان من از جهان بر افتدو نامم از ميان آفريدگان محو شود و

در زمره فراموش شدگان در آيم.

 اي مولاي من،بر من رحمت آور آنگاه که چهره‏ام و حالتم دگرگون‏شود:آن هنگام که پيکرم بپوسد و

اعضايم پراکنده گردد و بند بندم از هم‏بگسلند.اي واي بر غفلت من از آنچه برايم مهيا کرده‏اند.

 
اي مولاي من،رحم کن بر من در آن روز که زنده شوم و براي حساب‏حاضر آيم.در آن روز،جايگاه

ايستادنم را در ميان اولياي خود قرار ده وچنان کن که با دوستان تو باز گردم و مرا در جوار خود مسکن

ده.يا رب‏العالمين.

                     مناجات خواندن يا مناجات كردن؟!

مناجات با آهسته صحبت كردن بيشتر مناسبت دارد تا فرياد كشيدن و آواز خواندن. آنها خواندن مناجات است نه مناجات كردن. مثل اينكه دعاهايى كه مى‏خوانيم دعا كردن نيست؛ بيشتر خواندن دعاست. يعنى دعايى است كه پيامبر9 و ائمه‏ى اطهار: و اولياء خدا آن دعا را در يك موقعيت خاصى گفته‏اند و ما آن را مى‏خوانيم و غالباً به صورت حكايت است و قصد انشاء در بسيارى از موارد نيست. بسيارند كسانى كه دعا مى‏كنند يا اصلاً معنى‏اش را نمى‏دانند يا توجه به معنايش ندارند. يعنى دعا مى‏خوانند؛ نمى‏شود گفت دعا مى‏كنند. مناجات‏ها هم كه بلند خوانده مى‏شود و گاهى به معنايش هم توجهى نيست، مناجات كردن نيست؛ اين مناجات نامه خواندن است.....ادامه