شايد افراد ظاهربين هنگامى كه به روايات تكاندهنده در باب ريا نگاه مىكنند از عظمت گناه ريا و آثار وحشتناك آن در شگفتى فرو روند و تصوّرشان اين باشد كه اگر عمل انسان خوب باشد چه فرق مىكند كه نيّت او هر چه مىخواهد باشد. فرض كنيد انسانى براى رفاه مردم؛ بيمارستان، مسجد، جادّه و پل يا مانند اينها بسازد، نيّتش هرچه باشد بالاخره عمل او نيكو است، به فرض كه قصدش رياكارى باشد خدمت او به مردم در جاى خود ثابت است. بگذاريم مردم كار خير و خدمت كنند نيّتشان هر چه مىخواهد باشد.
در ادامه متن دلیل اشتباه بودن این تفکر و اینکه با معیارهای وارد شده در روایات چگونه میتوان تشخیص داد که عمل ما خالصانه است یا نه، توضیح داده شده است.